De cover van de documentaire ‘An Inconvenient Truth‘ vertelt ons precies wat het moet vertellen, de uitstoot van broeikasgassen staan in relatie met de verandering van ons klimaat. In de animatiefilm ‘The Tale of Despereaux‘, hebben ze echter een hele andere theorie. Niet CO2, maar het aroma van Andre’s soep is verantwoordelijk voor onze klimaatverandering … Iemand een leuke pay-off voor deze soep?

Laat ons beginnen met een filosofische vraag: wat is het belangrijkste bij het nemen van een beslissing, de juiste beslissing nemen (wat natuurlijk hypothetisch is) of tevreden zijn met de genomen beslissing? Als je de tweede optie prefereert dan heeft Edward de Bono een interessante techniek voor u:

Geef bij het maken van een beslissing elk alternatief een nummer en gooi dan met een dobbelsteen om te beslissen welk alternatief het wordt. Gewoon het lot laten beslissen dus!
Niet zo gek als het lijkt, omdat het de last van het nemen van een beslissing wegneemt. Mensen hebben trouwens de neiging om hun beslissingen te rechtvaardigen en te verdedigen, omdat men nooit zeker weet dat men de juiste beslissing genomen heeft.

Dit is natuurlijk slechts 1 beslissingsmethode. Voor alle andere methodes is er het boek ‘Beter denken‘.

Bon, ik neem nog een wijntje, de dobbelsteen heeft beslist. Het is trouwens goed voor het hart. Santé!

Ondertussen is augmented reality toch al aardig ingeburgerd: rijdende 3D auto’s, een gouden Cannes Lion en onlangs nog de virtuele showroom van Mercedes. Hoewel dit mooie voorbeelden zijn, lijkt me dat dit trucje niet eeuwig zal blijven werken. Gelukkig weten we dat er meer mogelijk is in de wereld van de ‘toegevoegde realiteit’. Bekijk hier enkele interessante voorbeelden:

• ‘Hand from Above‘, een project van kunstenaar Chris O’shea vermaakt passerende voetgangers:

• My.Ikea case study by Robin Westergren & Nick Sjöström:

• User generated art competition voor de release van Eminem’s album, Relapse:

• Topps 2009 baseball cards:

• Layar, ’s werelds eerste mobile Augmented Reality browser:

• De Digital Box toont via een 3D-animatie de inhoud van een willekeurige Lego doos:

De Chinese artiest Liu Bolin maakt nu overal ter wereld furore met zijn ‘Urban Camouflage’ serie. Het zijn foto’s van gebodypainte mensen die opgaan in hun omgeving. Niet bepaald oncontroversieel voor een inwoner van Beijing. Het lijkt er ook sterk op dat het reclamebureau Air Brussels zich gebaseerd heeft op deze artiest voor hun ‘flags’ campagne. Maar dat doet niet af aan de kwaliteit van de campagne zelf natuurlijk!

Op de CCB site, kan je de rest van hun portfolio ook bekijken.

Reclamebureau Famous laat sinds deze week een reclamespot en -advertentie op ons los die de service van Electrabel in de schijnwerpers zet. Dat doen ze door de werknemers van het Belgische nutsbedrijf voor te stellen als ‘ghostbusters’. Ze trekken ‘s nachts op monsterjacht om ons (en vooral onze kinderen) nachtmerrievrije nachten te bezorgen. Bedankt daarvoor!

Een verzameling al dan niet harige monsters die ‘s nachts de slaapkamer binnenglippen om je de stuipen op het lijf te jagen… het komt bekend voor. Gepikt bij Pixar willen we niet gezegd hebben. Maar voor de graantjes van de mosterd heeft Famous allicht wel de Pixar-prent ‘Monsters en co.’ nog eens uit het rek gehaald. De look & feel van de monsters en het uiteindelijk sympathieke sfeertje dat de spot uitstraalt, is toch wel een mooie knipoog. Wat niet wegneemt dat het een leuke en originele invalshoek is om de Electrabel-service in de verf te zetten.
De relaxe en ietwat fragiele soundtrack werd exclusief voor de spot gemaakt. Hij heeft iets aandoenlijks en zal ongetwijfeld in menig hoofd blijven rondspoken. ‘Mr. Monster, how are you? Mr. Monster, where are you…’ Lap, ik heb het zelf al zitten.

Leuk en goed uitgewerkt idee dus, maar je kan je nu wel afvragen of service werkelijk iets is waar de doorsnee Electrabel-klant van wakker ligt. Wanneer straks de energieprijzen nog maar eens de hoogte ingaan, zullen er vanzelf wel weer slapeloze nachten volgen. Wie is dan het monster?

Audi heeft een reputatie hoog te houden wat betreft het bashen van de concurrentie met hun reclame-uitingen. We gaan terug naar het jaar 1999 waarin Audi Mercedes flink te kijk zet met een commercial voor hun Audi TT. Insiders weten dat dit vooral een reactie was op de briljante ’skidmarks’ advertentie van de Mercedes uit 1997 (Cannes Lions 1997 Press Grand Prix).

Vandaag de dag lijken de rollen omgedraaid, alleen heet de concurrent nu BMW. In april van dit jaar zette Audi zichzelf knullig schaakmat door BMW uit te dagen met hun billboard ‘Your move, BMW’. Dat is om een reactie vragen, die hen dan ook keurig en kordaat werd gepresenteerd. En nu strooit BMW nog eens zout in de wonde met hun ‘Jump for joy’ commercial.

Stop-motion. Het is niet de eerste en zeker ook niet de laatste keer dat je erop deze blog mee geconfronteerd zult worden. Het is vaak gewoon erg knap gemaakt en dwingt dan ook respect af. Vooral als je even stilstaat bij het doorgaans ambachtelijke karakter en het immense geduld dat ermee gepaard gaat.

Onvermijdelijk komt er uiteindelijk wel een heel post-productieproces bij kijken. Maar de basis is toch doorgaans pure handcraft. En veel heb je daar op zich niet voor nodig: papier en een set kleurpotloden kunnen volstaan. Dat bewijst onderstaand filmpje ‘Videogioco’ van Milkyeyes. Idee en uitwerking zijn van de hand van Donato Sansone. Sound design staat op naam van Enrico Ascoli.

Over het pure stop-motionkarakter valt te discussiëren. Het is misschien eerder een time-lapse video. Maar dat doet niets af aan het artisanale karakter ervan, hetgeen we hier in de eerste plaats in de verf willen zetten.

Lang zal het allicht niet duren voor een reclamebureau met dit voortreffelijke idee aan de haal gaat en er zijn eigen billion dollar version van maakt. Dan zien we zo’n masterpiece tenminste ook eens op het grote scherm.

Nog meer stop-motion hier en hier.